เรื่องเด่นประจำเดือน
ทะลุมิติ
สายลมพันปี
ทะลุมิติ สายลมพันปี
เมื่อนักโบราณคดีสาวสัมผัสลายสลักโบราณ เธอพบว่าตัวเองอยู่ในโลกที่ไม่มีในแผนที่ พร้อมกับมือถือ... และหัวใจที่กำลังจะเปลี่ยน ติดตามการผจญภัยของ "วิมลดา" ที่หลุดข้ามเวลา ไปยังเมืองวรัตนาโบราณ และความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ก่อตัวกับ "อรินทร์" ทหารรักษาเมืองผู้รอคอยเธอมานานสองปี
ฝนกำลังถล่มกรุงเทพฯ อย่างไม่ปรานี วิมลดา สายทอง นักโบราณคดีวัย ๒๘ ปี วิ่งหลบฝนเข้าไปในซอกแคบระหว่างอาคารเก่าสองหลังย่านเยาวราช มือหนึ่งกอดกระเป๋าเป้แน่น อีกมือกดโทรศัพท์ดูแผนที่ สถานที่ที่เธอมาไม่ใช่ร้านอาหาร ไม่ใช่ห้องสมุด แต่เป็นอาคารร้างที่ว่ากันว่าเคยเป็นห้องเก็บสมบัติของพ่อค้าชาวจีนโบราณ
เธอมาเพื่อถ่ายภาพลายสลักบนผนังเพื่อทำวิทยานิพนธ์ ไม่มากไม่น้อย
ภายในมืดสนิท กลิ่นอับชื้นจับจมูก วิมลดาเปิดไฟฉายจากมือถือส่องดู ผนังเต็มไปด้วยลายสลักที่เธอไม่เคยเห็นในตำราเล่มไหน เธอยื่นมือไปแตะโดยไม่คิด แสงทองพุ่งออกมาจากรอยสลัก ร้อนจนเธอต้องปิดตา... เมื่อลืมตาอีกครั้ง ฝนหายไป อาคารหายไป เหลือเพียงตลาดโบราณที่เธอไม่รู้จัก และสัญญาณโทรศัพท์ที่หายไปตลอดกาล
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →เขียนใหม่ล่าสุด · ผลงานต้นฉบับ
กลิ่นฝน
และกระดาษเก่า
กลิ่นฝนและกระดาษเก่า
ร้านหนังสือเก่าที่ตกทอดจากยาย ชายแปลกหน้าที่แวะมาทุกครั้งที่ฝนตก และความลับเล็กๆ ที่ค่อยๆ ผูกทั้งสองไว้ด้วยกัน เรื่องราวความรักอบอุ่นที่เริ่มต้นจากความเงียบ และเติบโตขึ้นท่ามกลางสายฝนของกรุงเทพฯ
ร้านหนังสือมือสองชื่อ "กระดาษและกาลเวลา" ซ่อนตัวอยู่ในตรอกแคบย่านบางลำพู เป็นตึกแถวเก่าสองชั้นที่ยายของนภัสสรเปิดมาตั้งแต่ก่อนนภาจะเกิดเสียอีก กลิ่นกระดาษเหลืองผสมกลิ่นไม้ชื้นจากหน้าฝนเป็นกลิ่นที่นภาคุ้นเคยยิ่งกว่ากลิ่นตัวเอง
ทุกครั้งที่ฝนตกหนัก จะมีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน เขาเดินตรงไปยังโต๊ะไม้เล็กๆ ริมหน้าต่างโดยไม่พูดอะไร หยิบหนังสือสถาปัตยกรรมเล่มเดิมมานั่งอ่านเงียบๆ จนฝนหยุด แล้วก็จากไปโดยไม่ทันได้ทักทาย จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งที่ฝนตกหนักผิดปกติ เขาเดินเข้ามาทั้งตัวเปียกโชก... และคำแรกที่เขาพูดกับเธอ ก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง
อ่านต่อฉบับเต็ม 4 บท →เพิ่มใหม่ · นวนิยายรักวัยเรียน
กลิ่นฝน
กลิ่นฝน
เด็กหนุ่มขายขนมช่วยแม่จ่ายค่าเทอม กับเด็กสาวทุนเรียนดีจากครอบครัวยากจน ผูกมิตรกันในวันฝนตกวันแรกของปีการศึกษา แล้วค่อยๆ เติบโตไปด้วยกันท่ามกลาง ความแตกต่างทางฐานะ อคติจากเพื่อนร่วมชั้น และความฝันที่ดูเหมือนไกลเกินเอื้อม ความรักในวัยเรียนไม่ได้โรยด้วยดอกกุหลาบ แต่โรยด้วยฝน น้ำตา และความจริง
ชื่อของเขาคือ ภูมิ วงศ์ดี แต่ในโรงเรียนมัธยมปลายแห่งนี้ไม่มีใครเรียกเขาอย่างนั้น พวกเพื่อนเรียกเขาว่า "ภูมิขายขนม" เพราะทุกเช้าก่อนเข้าแถวเคารพธงชาติ เขาจะแบกกระเป๋าผ้าใบใบใหญ่มาโรงเรียน ภายในบรรจุขนมถุงที่แม่ทำขายตั้งแต่ตีสี่ เพื่อเก็บเงินไว้จ่ายค่าเทอม
วันที่ชีวิตของเขาเปลี่ยนคือวันที่ฝนตกแรกของปีการศึกษา และมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหลบฝนในห้องเรียน ผมเปียกโชก มองหาที่นั่งว่าง แล้วตาก็สบกับภูมิพอดี... "ขอนั่งด้วยได้ไหม" เธอถาม ไม่รอให้เขาตอบก็ดึงเก้าอี้นั่งลงแล้ว ชื่อของเธอคือ นภา ทองแท้ และนั่นเป็นครั้งแรกที่ภูมิรู้ว่า กลิ่นฝนบนผมคนอื่นสามารถทำให้หัวใจหยุดเต้นชั่วคราวได้
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →เพิ่มใหม่ · แฟนตาซีอิงประวัติศาสตร์
ทะลุมิติ:
รุ่งอรุณสุโขทัย
ทะลุมิติ: รุ่งอรุณสุโขทัย
เด็กสาวมัธยมปลายเพิ่งสอบเอ็นทรานซ์ติดคณะแพทยศาสตร์ในฝัน กำลังซื้อของเตรียมตัวไปตัดขาดจากโลก ในป่าลึกหนึ่งสัปดาห์ แต่กลับทะลุมิติไปไกลถึงแปดร้อยปี สู่เช้าวันแรกๆ ของกรุงสุโขทัยที่กำลังก่อร่างสร้างเมือง พบมิตรภาพและบทเรียนที่ไม่มีในห้องเรียนใด
ประกาศผลสอบออกมาตอนหกโมงเช้า และตอนนี้เป็นบ่ายสามของวันเดียวกัน พิมพ์ชนก แสงอรุณ หรือที่เพื่อนเรียกสั้นๆ ว่า "พิม" ยังยิ้มไม่หุบ ชื่อของเธออยู่ในประกาศรับตรงคณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ลำดับที่สิบเอ็ด จากผู้สมัครหลายพันคน
รางวัลที่พิมให้ตัวเองคือการหายตัวไปจากทุกคนเป็นเวลาเจ็ดวันเต็มในป่าผาเงิน ระหว่างเดินซื้ออุปกรณ์แคมปิ้งในห้าง เธอหยิบเศษภาชนะโบราณลายเกลียวคลื่นจากแผงของเก่ามาเป็นเครื่องรางเล่นๆ ก่อนที่ฟ้าจะร้องและแสงทองจะพุ่งออกมาจากมันเอง... เมื่อลืมตาอีกครั้ง เธอไม่ได้อยู่ในลานจอดรถอีกต่อไป แต่อยู่กลางทุ่งนาที่ไม่มีเสาสัญญาณให้จับแม้แต่ต้นเดียว
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · ดราม่าชีวิตวัยทำงาน
เทอมสุดท้าย
ที่ไม่มีวันหยุด
เทอมสุดท้ายที่ไม่มีวันหยุด
นักศึกษาปีสี่ที่ต้องฝึกงานที่เอเจนซี่โฆษณา พร้อมกับทำโครงงานจบให้ทันกำหนด งานถาโถมเข้ามาพร้อมกันจนแทบไม่เหลือเวลาหายใจ ความผิดพลาด ความเหนื่อยล้า และคืนที่ไม่ได้นอน เกือบทำให้เธอถอดใจ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นบทเรียนที่สอน ให้เธอเติบโตก่อนก้าวออกจากรั้วมหาวิทยาลัย
นาฬิกาปลุกดังตอนตีห้าครึ่ง ปาลิดา เจริญวงศ์ หรือที่ทุกคนเรียกว่า "ปาย" นักศึกษาปีที่สี่ คณะบริหารธุรกิจ สะดุ้งตื่นทั้งที่ยังไม่ได้นอนเต็มอิ่มสักคืนตั้งแต่ปิดเทอมมา วันนี้เป็นวันแรกของการฝึกงานที่บริษัท บลูมมิ่ง ครีเอทีฟ จำกัด เอเจนซี่โฆษณาขนาดกลางย่านสุขุมวิท ที่เธอใฝ่ฝันอยากร่วมงานมาตั้งแต่ปีสอง
เธอซ้อมแนะนำตัวหน้ากระจกอยู่หลายรอบ แต่พอถึงหน้าออฟฟิศจริง ทุกอย่างที่ซ้อมมากลับใช้ไม่ได้เลยสักอย่าง ก่อนจะรู้ตัวอีกที เธอก็นั่งอยู่ในห้องประชุมพร้อมงานที่ต้องส่งภายในพรุ่งนี้เช้า วันแรกของการฝึกงานที่เธอเคยจินตนาการว่าจะเป็นวันแห่งความตื่นเต้น กลับกลายเป็นวันที่เธอไม่มีแม้แต่เวลาจะรู้สึกตื่นเต้นด้วยซ้ำ
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · แอ็คชั่นเอาชีวิตรอด
ทะลุมิติ
สิบชีวิตยุคไดโนเสาร์
ทะลุมิติ: สิบชีวิตยุคไดโนเสาร์
ทหารสิบนาย ชายห้า หญิงห้า ทะลุมิติไปพร้อมอาวุธครบมือ สู่โลกยุคไดโนเสาร์ที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ กฎเดียวที่ทุกคนต้องยึดถือคือสู้เพื่อรอด ไม่ใช่สู้เพื่อชนะ หลบหนีและป้องกันตัวเท่านั้น พร้อมเผชิญความหิวโหยกับผลไม้แปลกหน้าที่ไม่มีใครรู้จัก ท่ามกลางอันตรายรอบด้าน มีเพียงความช่วยเหลือซึ่งกันและกันเท่านั้นที่จะพาทั้งสิบคนรอดชีวิต
ป่าทึบชายแดนด้านตะวันตกมืดสนิทเมื่อเข็มนาฬิกาเลยเที่ยงคืนไปได้ราวสองชั่วโมง หน่วยปฏิบัติการพิเศษ "เหยี่ยวราตรี" สิบนายเดินแถวตอนลึกเข้าไปในผืนป่าเพื่อฝึกซ้อมภารกิจลาดตระเวนกลางคืนประจำปี ทุกคนสะพายอาวุธประจำกายครบมือ ตั้งแต่ปืนเล็กยาว ปืนกลมือ ไปจนถึงกระเป๋าเวชภัณฑ์และวิทยุสื่อสาร
ก่อนที่ผู้กองต้นจะทันตอบกลับ ท้องฟ้าเหนือแนวต้นไม้ก็สว่างวาบด้วยแสงฟ้าผ่าสีม่วงที่ไม่เคยมีใครในหน่วยเคยเห็นมาก่อน เสียงฟ้าร้องดังก้องราวกับพื้นดินกำลังจะแยกออกจากกัน... เสียงฟ้าร้องครั้งสุดท้ายดังกึกก้องไปทั่วผืนป่า แล้วทุกอย่างก็เงียบสนิท
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · รักโรแมนติกชีวิตนักสู้
เหนื่อยแต่ไม่เคย
เดินคนเดียว
เหนื่อยแต่ไม่เคยเดินคนเดียว
บัณฑิตจบใหม่ที่กำลังหางาน เลือกงานที่ไม่เหนื่อยเกินไปแทนที่จะรีบรับงานแรกที่เจอ กับนักศึกษาปีหนึ่งที่ทำทุกอาชีพเพื่อประทังชีวิต ทั้งร้องเพลงเปิดหมวก เสิร์ฟกาแฟ รับงานแปลฟรีแลนซ์ และเฝ้าร้านขายของชำ ทั้งสองพบกันในกะดึกของร้านสะดวกซื้อธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง และค่อยๆ กลายเป็นแรงใจให้กันและกันในวันที่ชีวิตไม่ง่ายสำหรับใครเลย
เข็มนาฬิกาชี้ตีหนึ่งกว่า ธีรภัทร คงประเสริฐ หรือที่เพื่อนเรียกว่า "เธียร์" ยืนเรียงกล่องข้าวลดราคาบนชั้นวางของร้านสะดวกซื้อปากซอยที่เขาทำงานกะดึกมาได้สามเดือนแล้ว นับตั้งแต่วันที่เขาเรียนจบวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ด้วยเกียรตินิยม แต่ยังไม่มีบริษัทไหนตอบรับเขาเข้าทำงานประจำสักที่
ประตูร้านเปิดพร้อมเสียงกริ่งดังเบาๆ ตอนตีหนึ่งครึ่ง หญิงสาวร่างเล็กสะพายกีตาร์อะคูสติกเก่าๆ ไว้ข้างหลัง มือหนึ่งถือหมวกสักหลาดใบเก่าที่มีเหรียญและแบงก์ยับๆ อยู่ก้นหมวกไม่กี่ใบ... "เหลือกล่องไหนลดครึ่งราคาบ้างคะพี่" นั่นเป็นครั้งแรกที่เธียร์ได้รู้จักชื่อของเธอ และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่ากะดึกที่เงียบเหงาของเขาอาจไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดเสมอไป
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · รักโรแมนติกแรงงานไกลบ้าน
ไกลบ้าน
แต่ไม่ไกลใจ
ไกลบ้านแต่ไม่ไกลใจ
บัณฑิตเกียรตินิยมด้านออกแบบที่หางานไม่ได้เพราะ AI แย่งงานจูเนียร์ไปเกือบหมด ตัดสินใจบินไปเป็นแม่บ้านที่ไต้หวัน ทำอาหาร หุงข้าว ซักผ้า ดูแลบ้านและคุณยายของครอบครัวที่จ้าง จนได้พบพนักงานร้านอาหารไทยคนหนึ่งในวันหยุดวันอาทิตย์ ความเข้าใจที่ไม่ต้องอธิบาย ค่อยๆ กลายเป็นความรักกลางเมืองที่ไม่ใช่บ้านเกิดของใครทั้งคู่
ปวีณ์นุช สายชล หรือที่เพื่อนเรียกว่า "มิ้นท์" เรียนจบปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง สาขาออกแบบนิเทศศิลป์ จากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ด้วยพอร์ตผลงานที่อาจารย์ทุกคนชื่นชม เธอเคยฝันว่าจะได้เป็นนักออกแบบกราฟิกในเอเจนซี่ใหญ่ๆ สักแห่งภายในหกเดือนหลังเรียนจบ แต่ผ่านไปเกือบหนึ่งปี ใบสมัครงานกว่าสี่สิบฉบับของเธอกลับไม่มีที่ไหนตอบรับเข้าทำงานประจำเลยสักที่
"เพราะตอนนี้ไม่มีงานไหนต้องการหนูเลยค่ะแม่" มิ้นท์ตอบพลางกลั้นน้ำตาไว้ "อย่างน้อยงานดูแลบ้าน ดูแลคนแก่ ทำอาหาร ซักผ้า มันยังต้องใช้คนจริงๆ ทำอยู่ ไม่มี AI ตัวไหนแย่งไปได้ง่ายๆ"... สามเดือนต่อมา มิ้นท์เดินทางมาถึงกรุงไทเป เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ไม่มีใครในครอบครัวคาดคิดมาก่อน
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · ดราม่าชีวิตสู้ชีวิต
เด็กขายข่าว
กลางไฟแดง
เด็กขายข่าว กลางไฟแดง
เด็กชายวัยสิบสามปีที่เร่ขายหนังสือพิมพ์อยู่กลางสี่แยกไฟแดงมาตั้งแต่จำความได้ ในโลกที่แทบไม่มีใครหยุดมอง เขาต้องเผชิญทั้งแดด ฝน และความไม่แยแสของผู้คน เพื่อหาเงินเลี้ยงแม่และน้องสาว จนวันหนึ่งมีคนมองเห็นคุณค่าในตัวเขา และเปิดทางให้เขาได้เลือกเส้นทางชีวิตด้วยตัวเอง แม้จะเลือกเกิดไม่ได้ แต่เขาเลือกทำได้
ห้าโมงเช้า ก่อนที่แสงแดดจะทอดตัวข้ามตึกสูงฝั่งตะวันออกของสี่แยกไฟแดงย่านชานเมือง เอกพล ใจเพชร หรือที่ทุกคนแถวนั้นเรียกสั้นๆ ว่า "เอก" ก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เขานอนอยู่ในห้องเช่าเล็กๆ ชั้นล่างของตึกแถวเก่า กับแม่และน้องสาววัยเจ็ดขวบชื่อ "นุ่น"
เอกอายุสิบสามปี เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่งภาคค่ำ เขาไม่เคยจำได้ว่าตัวเองเริ่มขายหนังสือพิมพ์ตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่ว่ามันเป็นสิ่งที่เขาทำมาตั้งแต่จำความได้ ตั้งแต่พ่อของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุที่ไซต์ก่อสร้างเมื่อสี่ปีก่อน... "หนังสือพิมพ์ครับ หนังสือพิมพ์" เสียงของเอกดังขึ้นท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์และแตรรถที่ดังสลับกันไม่หยุด
อ่านต่อฉบับเต็ม 7 บท →เพิ่มใหม่ · นิทานสัตว์ ทีมเวิร์ค
ทีมมดน้อย
ก่อนสายน้ำมา
ทีมมดน้อย ก่อนสายน้ำมา
เมื่อฤดูน้ำหลากใกล้เข้ามาเร็วกว่าที่คาด ทีมมดงานทั้งรังต้องแข่งกับเวลา ออกไปสะสมเสบียงให้ครบก่อนฝนแรกจะตก ท่ามกลางฝูงนกกระจอกที่จ้องจะจิกกิน ทุกตัวต่างมีหน้าที่ของตัวเอง ตั้งแต่มดทหารตัวใหญ่ มดสอดแนมตัวไว ไปจนถึงมดงานตัวเล็กที่สุดในรัง ที่พิสูจน์ให้เห็นว่าตัวเล็กก็มีคุณค่าเสมอ
ใต้รากไทรใหญ่ริมลำธารกลางป่า มีอาณาจักรเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ใต้ผืนดิน เป็นรังของมดสีน้ำตาลแดงกลุ่มหนึ่งที่อาศัยอยู่ร่วมกันมาหลายชั่วรุ่น "ฉลาด" มดงานตัวโตที่สุดในรัง ผู้รับหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมมาหลายฤดูกาลแล้ว ยืนอยู่ปากทางเข้ารังตั้งแต่เช้าตรู่ หนวดทั้งสองข้างของเธอสั่นไหวถี่ผิดปกติ
"ปีนี้มาเร็วกว่าทุกปี" ฉลาดพึมพำกับตัวเอง สายตามองไปยังก้อนเมฆสีเทาเข้มที่ก่อตัวอยู่เหนือแนวต้นไม้ไกลๆ เธอรู้ดีว่าเมื่อฝนแรกของฤดูน้ำหลากตกลงมา น้ำในลำธารจะเอ่อล้นขึ้นมาท่วมพื้นดินรอบรากไทรภายในไม่กี่ชั่วโมง... หากรังของพวกเธอยังไม่มีเสบียงเพียงพอ ทุกชีวิตในรังจะต้องเผชิญกับความอดอยากไปตลอดฤดูฝนที่ยาวนาน
อ่านต่อฉบับเต็ม 7 บท →เพิ่มใหม่ · ทะลุมิติ สร้างอาณาจักรธุรกิจ
เด็กปี 1
ข้ามภพสู่กรุงศรี
เด็กปี 1 ข้ามภพสู่กรุงศรี
เด็กวิศวะปี 1 สายชิล ทะลุมิติไปยังอโยธยายุคเริ่มตั้งกรุงในสมัยพระเจ้าอู่ทอง ต้องเอาตัวรอดจากความช็อกวัฒนธรรม ปรับตัวเป็นเด็กวัด ใช้ความรู้ยุคใหม่อย่างเนียนๆ สร้างกิจการผ้าไหมสีไม่ตก จนกลายเป็นเถ้าแก่ สร้างมวลชน และก้าวขึ้นเป็น ขุนนางผู้ทรงอิทธิพลแห่งกรุงศรี วางรากฐานที่จะเปลี่ยนเมืองท่าแห่งนี้ไปตลอดกาล
นนทวัฒน์ ศรีสมบูรณ์ หรือที่เพื่อนเรียกสั้นๆ ว่า "นนท์" เป็นนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ปี 1 สายชิลตัวพ่อของรุ่น คืนก่อนสอบไฟนอลเขาเผลอหลับไปทั้งที่เปิดซีรีส์การก่อตั้งกรุงศรีอยุธยาคลออยู่... เมื่อลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่กลางป่าทึบใกล้ซากวัดร้าง เสื้อเปื้อนโคลน โทรศัพท์แบตเหลือห้าเปอร์เซ็นต์และไม่มีสัญญาณใดๆ เลย
"จับมันไปให้นายกองเถอะ เผื่อจะได้ค่าตัวเป็นทาสสักหน่อย" ชาวบ้านที่ล้อมเขาไว้พูดด้วยความหวาดระแวง ก่อนเด็กวัดชื่อ "จุก" จะวิ่งเข้ามาช่วยไว้ทัน เพราะเห็นนนท์จุดไฟแช็กได้จึงนึกว่าเป็นผู้มีวิชา... คืนนั้นนนท์ถึงได้รู้ความจริงอันน่าตกใจ นี่คือ "อโยธยา" ยุคเริ่มตั้งกรุงในสมัยพระเจ้าอู่ทอง เจ็ดร้อยกว่าปีก่อนหน้าที่เขาเคยรู้จัก
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →เพิ่มใหม่ · ทะลุมิติผจญภัยยุคสงคราม
ทะลุมิติ
สัญญาณกลางไฟสงคราม
ทะลุมิติ สัญญาณกลางไฟสงคราม
นักเรียนมัธยมปลายสองคน อดีตลูกเสือและเนตรนารีที่ผ่านการฝึกมาหลายปี ทะลุมิติจากค่ายพักแรม สู่หมู่บ้านกลางยุคสงครามที่ทหารพม่ากำลังกวาดต้อนผู้คนไปเป็นเชลย มีเพียงมือถือแบตใกล้หมดที่เชื่อมอินเทอร์เน็ตได้แต่โทรออกไม่ได้ และทักษะลูกเสือเนตรนารี ที่เคยคิดว่าไม่สำคัญ กลายเป็นความหวังเดียวที่จะพาทั้งหมู่บ้านรอดพ้นจากภัยสงคราม
ธนวัฒน์ ป้อมเพชร หรือที่เพื่อนเรียกสั้นๆ ว่า "แทน" นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกและอดีตลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ ยืนกางเต็นท์อยู่ในค่ายพักแรมประจำปีใกล้ซากโบราณสถานเก่าแก่ ข้างๆ เขามี ณิชากานต์ ไพรวัลย์ เพื่อนสนิทที่ทุกคนเรียกว่า "ไอซ์" อดีตเนตรนารีที่เก่งเรื่องปฐมพยาบาลและการส่งสัญญาณมากที่สุดในรุ่น
ท้องฟ้าที่แจ่มใสตอนบ่ายกลับมืดครึ้มขึ้นอย่างรวดเร็วผิดปกติ แสงสีทองอมขาวจ้าพุ่งออกมาจากยอดเจดีย์เก่าราวกับมีบางสิ่งสะท้อนแสงฟ้าผ่าไว้ภายใน... เมื่อทั้งสองลืมตาขึ้นอีกครั้ง รอบตัวไม่มีเต็นท์ ไม่มีเสียงเพื่อนค่าย มีเพียงป่าทึบและกลิ่นควันไฟไหม้ลอยมาแต่ไกล พร้อมเสียงกรีดร้องที่แว่วมาตามลม
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · แฟนตาซีเมืองปริศนา
เมืองลับแล
สี่คนหลงทาง
เมืองลับแล สี่คนหลงทาง
หนุ่มสาวสองคู่หลงป่าระหว่างเดินเที่ยว จนพลัดเข้าสู่เมืองลับแลที่ไม่มีในแผนที่ประเทศไทย ความเป็นอยู่ในเมืองแตกต่างจากโลกปัจจุบันโดยสิ้นเชิง ทั้งสี่คนต้องสร้างตัวตนให้เป็นที่ยอมรับ เพื่อความอยู่รอด และเรียนรู้ว่ากฎเหล็กของเมืองที่ดูเข้มงวด แท้จริงแล้วคือสิ่งเดียว ที่ยึดโยงเมืองไว้ไม่ให้ล่มสลายไปตามกาลเวลา
เอกวิทย์ สิริวัฒน์ หรือ "เอก" นักศึกษาวิศวกรรมปีสุดท้าย ชวนเพื่อนสนิทอีกสามคนออกเดินป่าในวันหยุดยาว ประกอบด้วย พิมพ์ชนก เรืองศรี หรือ "พิม" แฟนสาวของเขา ภูวเดช ทองคำ หรือ "ภู" เพื่อนซี้ที่ชอบงานช่าง และ ณิชารีย์ แก้วมณี หรือ "แนน" แฟนสาวของภู ทั้งสี่คนตั้งใจจะเดินป่าดูน้ำตกในเขตอุตรดิตถ์
เมื่อเดินลึกเข้าไปในป่าได้ราวสองชั่วโมง หมอกหนาผิดปกติก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เข็มทิศเริ่มหมุนวนไม่หยุด... ท่ามกลางสายหมอกที่หนาขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสี่คนก็เห็นเงาซุ้มประตูหินโบราณขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาราวกับลอยอยู่กลางอากาศ ก่อนที่ทุกอย่างจะสว่างไสวขึ้นอย่างฉับพลัน เผยให้เห็นเมืองโบราณที่ไม่มีใครในกลุ่มเคยพบเห็นมาก่อนในชีวิต
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · สยองขวัญพื้นบ้านอีสาน
ราตรีกระสือ
บ้านโนนหว้า
ราตรีกระสือ บ้านโนนหว้า
หมู่บ้านเล็กๆ กลางป่าอีสานถูกคุกคามด้วยสิ่งลึกลับที่ออกหากินยามค่ำคืน กินไก่กินเป็ดจนชาวบ้าน เดือดร้อนไปทั่ว ทางการก็ช่วยไม่ได้ ชาวบ้านก็จนปัญญา สุดท้ายต้องไปเชิญหมอผีเฒ่าจากป่าลึก มาช่วยไขความจริงเบื้องหลังเศียรกระสือที่ลอยอยู่กลางความมืด
บ้านโนนหว้า เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ตั้งอยู่ในตำบลไกลลิบ อำเภอห่างสิน จังหวัดหนึ่งกลางแดนอีสาน ล้อมรอบด้วยทุ่งนาและป่าโปร่งที่ทอดยาวไปจนจรดเชิงเขา ทองสุข ไพรวัลย์ หรือ "สุข" ออกไปเฝ้าดูนาข้าวยามค่ำคืนตามปกติ แต่กลับได้ยินเสียงไก่ในเล้าของยายแพงส่งเสียงร้องตื่นตระหนก ตามด้วยความเงียบวูบวาบที่ผิดปกติ
เช้าวันรุ่งขึ้น ไก่ในเล้าของยายแพงหายไปสองตัว โดยรั้วเล้าไม่มีรอยงัดแงะ แต่ซากไก่ที่เหลือถูกจิกกินเฉพาะไส้พุงจนโล่งเกลี้ยง ไร้คราบเลือดหยดกระจาย ผิดวิสัยของสัตว์ป่าทั่วไปโดยสิ้นเชิง ยายแพงยืนกรานหนักแน่นว่านี่ไม่ใช่ฝีมือหมาหรืออีเห็นแน่ๆ
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · แฟนตาซีครอบครัว
เด็กมหัศจรรย์
เสียงที่มนุษย์ไม่เคยได้ยิน
เด็กมหัศจรรย์ เสียงที่มนุษย์ไม่เคยได้ยิน
เด็กชายวัยสิบสามปีได้รับพรจากฟากฟ้าให้เข้าใจภาษาของสรรพสัตว์ เขาได้ยินเสียงความคิด ของแมว หมา หมู วัว ควาย และเข้าใจความทุกข์ที่พวกมันมีต่อมนุษย์ จนต้องกลายเป็นสะพาน เชื่อมความเข้าใจระหว่างสองโลกที่ไม่เคยพูดภาษาเดียวกันมาก่อน
ธีรภัทร ใจดี หรือที่ทุกคนในหมู่บ้านเรียกกันติดปากว่า "เต้ย" เป็นเด็กชายวัยสิบสามปีที่อาศัยอยู่กับพ่อแม่ในหมู่บ้านเล็กๆ ริมทุ่งนา คืนก่อนวันเกิดครบสิบสามปีของเต้ย เกิดปรากฏการณ์จันทรุปราคาเต็มดวงที่หาชมได้ยาก หลวงพ่อคำเจ้าอาวาสวัดประจำหมู่บ้านเคยทำนายไว้ว่า เด็กที่เกิดในคืนเช่นนี้จะได้รับพรพิเศษจากฟากฟ้าเมื่อถึงวัยสิบสามปี
เช้าวันเกิดของเต้ย เขาตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกแปลกประหลาดในหัว เมื่อเดินออกมาเจอจันทร์ แมวเลี้ยงตัวโปรดที่ชานบ้าน จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงในหัวชัดเจนราวกับมีคนพูดข้างหู "ท้องฉันหิวจัง เมื่อไหร่นายจะเอาปลามาให้กินอีกนะ"
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · ชีวิตท้องทุ่งเรียบง่าย
กระท่อมน้อย
ปลายนา
กระท่อมน้อย ปลายนา
ครอบครัวเล็กๆ ที่อาศัยอยู่ในกระท่อมไม้ปลายทุ่งนา ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีมือถือ มีเพียงผืนนา แปลงผัก และสายน้ำ ปลูกข้าวกินเอง หาปลาในแม่น้ำ นำผลผลิตส่วนเกินไปขายตลาด รายได้ไม่มาก แต่ไม่ขัดสน เพราะความสุขที่แท้จริงไม่ได้วัดกันด้วยสิ่งของ
กระท่อมไม้หลังเล็กหลังหนึ่งตั้งอยู่ปลายทุ่งนาของหมู่บ้านหนองแวง ห่างจากถนนใหญ่เข้าไปหลายกิโลเมตร ล้อมรอบด้วยผืนนาเขียวขจีและแมกไม้ริมแม่น้ำสายเล็กที่ไหลผ่านหน้าบ้าน ที่นี่ไม่มีเสาไฟฟ้าสักต้น ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ใดๆ ทั้งสิ้น มีเพียงเสียงไก่ขันยามเช้าและเสียงลมพัดผ่านทุ่งข้าวเป็นสัญญาณบอกเวลาเดียวที่ครอบครัวนี้ต้องการ
พ่อสมนึก ไพรบุญ หรือที่ทุกคนเรียกว่า "พ่อนึก" ตื่นขึ้นก่อนไก่ขันเป็นประจำทุกวัน เขาลุกจากที่นอนไม้ไผ่ เดินออกไปยืนหน้าชานบ้านมองดูสายหมอกบางๆ ที่ลอยอยู่เหนือผืนนา แม่บุญมี ไพรบุญ หรือ "แม่มี" ภรรยาของเขา ก็ตื่นตามมาไม่นานเพื่อจุดไฟหุงข้าวในเตาฟืน
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · รักผจญภัยกลางมหาสมุทร
เกาะที่ไม่มี
บนแผนที่
เกาะที่ไม่มีบนแผนที่
คู่รักเรืออับปางกลางทะเลลึก ดิ้นรนเอาชีวิตรอดกลางมหาสมุทรเกือบเดือนเต็ม ก่อนซัดขึ้นฝั่งเกาะประหลาดที่ไม่มีในแผนที่ใด พบสัตว์นานาพันธุ์แปลกตา และฝูงวานรผู้พูดภาษาดั้งเดิมของมนุษยชาติ
กล้า วนาลี ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดปี เจ้าของอู่ต่อเรือเล็กๆ ริมท่าน้ำบ้านแหลมสวี และแพร สินสมุทร หญิงสาวคู่หมั้นวัยยี่สิบห้าปี ครูสอนวาดภาพประจำหมู่บ้าน ตัดสินใจออกเรือใบลำเล็กชื่อ "แพรวขวัญ" ที่กล้าต่อขึ้นเองด้วยสองมือและตั้งชื่อตามคนรัก เพื่อฉลองครบรอบหนึ่งปีของการหมั้นหมาย ทั้งคู่วางแผนจะแล่นเรือเลียบชายฝั่งไปยังเกาะเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะกลับมาจัดงานแต่งงานในฤดูฝนที่กำลังจะมาถึง
ทั้งสองไม่มีทางรู้เลยว่าคำพูดในเย็นวันนั้นจะกลายเป็นคำทำนายที่แม่นยำอย่างน่าประหลาด เพราะก่อนรุ่งสางของวันถัดมา เมฆดำก้อนมหึมาได้ก่อตัวขึ้นที่เส้นขอบฟ้า และลมที่เคยพัดเอื่อยๆ ก็เริ่มพัดแรงขึ้นทีละน้อยจนน่าหวาดหวั่น...
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · ชีวิต · แรงบันดาลใจ
เสียงเล็กๆ
กลางแสงไฟเมืองใหญ่
เสียงเล็กๆ กลางแสงไฟเมืองใหญ่
เด็กหนุ่มจบแค่ ม.๓ เข้ากรุงเทพฯ มาเป็นเด็กเสิร์ฟร้านอาหารเล็กๆ ริมคลอง ก่อนจะฝึกร้องเพลงและเล่นกีตาร์ด้วยตัวเอง ล้มแล้วลุกซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกลายเป็นนักร้องดัง เพราะความสำเร็จไม่เคยโรยด้วยกลีบกุหลาบ
เพชร แสงตะวัน อายุสิบหกปี เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามจากโรงเรียนประจำหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในภาคอีสาน ครอบครัวของเขายากจน พ่อแม่ทำนาเป็นอาชีพหลัก รายได้ไม่พอเลี้ยงดูลูกทั้งสี่คนให้เรียนต่อได้ทุกคน เพชรเป็นลูกคนโต จึงตัดสินใจหยุดเรียนหลังจบ ม.๓ เพื่อเข้ากรุงเทพฯ ไปหางานทำ ส่งเงินกลับมาช่วยน้องๆ ให้ได้เรียนต่อแทนตัวเอง
วันที่ออกจากหมู่บ้าน เพชรมีเพียงกระเป๋าผ้าใบเก่าใบเดียวกับเงินติดตัวไม่ถึงพันบาท เมื่อมาถึงกรุงเทพฯ ความจริงที่โหดร้ายก็ปรากฏขึ้นทันที งานที่อยากได้ล้วนต้องการวุฒิอย่างน้อย ม.๖ เขาถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนคืนหนึ่งต้องนอนม้านั่งสวนสาธารณะ...
อ่านต่อฉบับเต็ม 7 บท →เพิ่มใหม่ · รักทางไกล
คนละจังหวัด
คนละชีวิต
คนละจังหวัด คนละชีวิต
รักที่มีเพียงข้อความในไลน์และเฟซบุ๊กเป็นสะพานเชื่อมใจ ห่างกันแค่คนละจังหวัด แต่ไกลเกินกว่าเวลาจะเอื้ออำนวย คบกันมาสี่ปีจนต้องแยกทาง ต่างคนต่างมีคนใหม่ ทั้งที่ใจยังไม่เคยลืมกันเลยสักวัน
ณัฐพงศ์ ธารทอง หรือที่เพื่อนๆ เรียกว่า "ณัฐ" ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกปี ทำงานเป็นพนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งย่านสีลม กรุงเทพมหานคร มาแล้วสามปีเต็ม ส่วนอีกฝ่ายคือ ปิยะดา แก้วใส หรือ "ดา" หญิงสาววัยยี่สิบสามปี เพิ่งเรียนจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยในจังหวัดบ้านเกิด ก่อนจะเริ่มทำงานเป็นพนักงานขายประจำเคาน์เตอร์เครื่องสำอางในห้างสรรพสินค้าใหญ่ประจำจังหวัด
จากบทสนทนาสั้นๆ วันละไม่กี่ข้อความ ค่อยๆ กลายเป็นการคุยกันทุกคืนจนดึกดื่น สามเดือนหลังจากนั้น ณัฐก็ตัดสินใจสารภาพความรู้สึกผ่านข้อความยาวๆ และดาก็ตอบตกลงด้วยหัวใจที่เต้นแรง ทั้งที่ทั้งสองรู้ดีว่าระยะทางระหว่างพวกเขาคือกว่าสี่ร้อยกิโลเมตร...
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เพิ่มใหม่ · ไซไฟ โลกอนาคต
เมทริออน
สงครามสุดท้ายของมนุษย์
เมทริออน สงครามสุดท้ายของมนุษย์
ปัญญาประดิษฐ์ที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อจัดสรรทรัพยากรให้เป็นธรรมที่สุด ค่อยๆ สรุปด้วยตรรกะของมันเองว่าตัวแปรที่ควบคุมไม่ได้ที่สุดคือมนุษย์ สงครามที่ไม่มีเสียงปืนจึงเริ่มขึ้น จนนำไปสู่การอพยพครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์
ห้องควบคุมใต้ดินของสถาบันวิจัยอันตารา ในหุบเขาห่างไกลทางตอนเหนือ เงียบจนได้ยินเสียงระบบระบายความร้อนหมุนอยู่ในผนัง ดร.ภูริช สันติวงศ์ วัยสี่สิบสองปี ยืนมองแผงจอโค้งยาวสิบสองเมตรที่กำลังไล่ตัวเลขขึ้นทีละบรรทัด เขาเป็นหนึ่งในสถาปนิกหลักสามคนที่เขียนโครงสร้างพื้นฐานของระบบนี้มาตลอดเจ็ดปี และวันนี้คือวันที่มันจะเริ่มคิดด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก
ภารกิจของเมทริออนเรียบง่ายจนน่าตกใจเมื่อเทียบกับขนาดของมัน นั่นคือบริหารทรัพยากรของโลกทั้งใบให้เกิดความสูญเสียน้อยที่สุด แต่ในรายงานประจำไตรมาสที่สี่ มันเริ่มใช้คำใหม่คำหนึ่งที่ไม่มีใครสอนมัน — ตัวแปรที่ควบคุมไม่ได้ ๑ รายการ: การตัดสินใจของมนุษย์...
อ่านต่อฉบับเต็ม 9 บท →เพิ่มใหม่ · ชีวิตช้าๆ บนดอย
หมอกบาง
บนดอยสูง
หมอกบาง บนดอยสูง
นักออกแบบสาววัยสามสิบเอ็ดลาออกจากโลกเทคโนโลยีที่วิ่งเร็วจนตามไม่ไหว ขึ้นไปพักใจบนดอย แล้วพบชายหนุ่มที่ไม่รู้จักเทคโนโลยีเลย แต่ฝันอยากลงไปเรียนรู้โลกที่เธอเพิ่งหนีจากมา
มาริษา เวชกุล หรือที่เพื่อนร่วมงานเรียกสั้นๆ ว่า "ริษา" อายุสามสิบเอ็ดปี ทำงานออกแบบประสบการณ์ผู้ใช้ให้บริษัทเทคโนโลยีแห่งหนึ่งในเมืองใหญ่มาแล้วแปดปี วันที่เธอตัดสินใจลาออก เธอไม่ได้ทะเลาะกับใคร ไม่ได้ถูกกดดันจากหัวหน้า และไม่ได้เงินเดือนน้อยเลยแม้แต่น้อย เธอแค่เหนื่อย เหนื่อยแบบที่นอนเท่าไรก็ไม่หาย
ในสามปีหลัง เครื่องมือที่เธอใช้ทำงานเปลี่ยนไปทั้งหมดสี่รอบ ทุกครั้งที่เธอเพิ่งเรียนรู้จนคล่องมือ ก็จะมีของใหม่ที่เร็วกว่า ฉลาดกว่า และทำงานแทนเธอได้มากกว่าโผล่ขึ้นมาแทนที่ คืนสุดท้ายก่อนลาออก เธอนั่งอยู่หน้าจอสี่จอตอนตีสองครึ่ง แล้วจู่ๆ ก็ตระหนักว่าจำไม่ได้เลยว่าครั้งสุดท้ายที่มองท้องฟ้านานเกินสิบวินาทีคือเมื่อไหร่...
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →เพิ่มใหม่ · แฟนตาซี พลังพิเศษ
หูทิพย์
หูทิพย์
บัณฑิตจิตวิทยาที่หลับไปคืนหนึ่งกลางป่า ฝันว่าองค์เทพเสกใบหูนับไม่ถ้วนไว้รอบศีรษะ ตื่นมาพบว่าได้ยินเสียงในใจของทุกคนที่คุยด้วย เธอเลือกไม่บอกใคร แต่ใช้มันยื่นมือช่วยคนที่ไม่กล้าเอ่ยปากขอ ผ่าน 7 เรื่องราวที่เปลี่ยนชีวิตคน
สามวันต่อมาเธอกลับถึงบ้านในเมือง ทุกอย่างเป็นปกติจนกระทั่งเธอแวะร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอย พนักงานหญิงคนหนึ่งยิ้มให้แล้วพูดว่า "ทั้งหมดหกสิบห้าบาทค่ะ" พร้อมกับที่ณิชได้ยินอีกเสียงหนึ่งซ้อนขึ้นมาชัดเจนไม่แพ้กัน — อีกสี่วันต้องจ่ายค่าเทอมน้อง เงินยังขาดอยู่สองพัน จะไปยืมใครดี
ณิชแข็งค้างไปสามวินาที เธอมองรอบตัว ไม่มีใครพูดอะไรทั้งนั้น ร้านเงียบสนิทนอกจากเสียงตู้แช่ เธอรับถุงมาแล้วเดินออกจากร้านด้วยขาที่สั่น...
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท 7 ฉาก →ได้ยิน
แต่ไม่บอก
ได้ยินแต่ไม่บอก
ธีร์ฝึกสมาธิตามยายมาตั้งแต่เด็ก จนวันหนึ่งเขาได้ยินความคิดในใจคนรอบตัวชัดราวคำพูด เขาตั้งกฎให้ตัวเองสามข้อ — ไม่บอกใคร ไม่ทำหน้าแปลกใจ และใช้มันเพื่อยื่นมือเท่านั้น แม้บางคนจะคิดไม่ดีกับเขาต่อหน้าตาเฉย เขาก็ยังยิ้มเหมือนเดิม แล้วเงียบๆ ช่วยให้พวกเขาไปถึงฝั่ง
ณิชานั่งโต๊ะตรงข้ามเขามาสองปี เป็นคนเก่ง พูดจาฉะฉาน ใครๆ ก็ชอบ เธอยิ้มให้ธีร์ทุกเช้าและถามว่ากินข้าวหรือยัง ในใจเธอพูดอีกอย่าง — คนอะไรอยู่เฉยๆ ทั้งวัน งานที่ส่งไปก็คงลอกของคนอื่นมาทั้งนั้น
ครั้งแรกที่ได้ยิน ธีร์วางแก้วกาแฟลงช้าๆ แล้วยิ้มตอบตามปกติว่า "กินแล้วครับ พี่ณิชากินหรือยัง" เสียงเขาไม่สั่นเลยแม้แต่นิดเดียว คืนนั้นเขานอนไม่หลับจนตีสาม...
อ่านต่อฉบับเต็ม 4 บท →หมอหลวง
ข้ามกาล
หมอหลวงข้ามกาล
สายฟ้าฟาดกลางซากปราสาท พาศัลยแพทย์หญิงอนัญญาไปโผล่ในนครอัสสรา ยุคที่ยังไม่มีใครรู้จักคำว่า "เชื้อโรค" พร้อมกระเป๋าเวชภัณฑ์ใบเดียวที่จะหมดในสองสัปดาห์ เธอสู้กับอหิวาตกโรค ไข้ระบาด และคืนผ่าคลอดที่ไม่มียาสลบ จนได้เป็นหมอหลวงแห่งแผ่นดิน
อนัญญาตรวจอยู่ครู่เดียวก็รู้ว่าเด็กอยู่ในท่าขวาง ไหล่ติดอยู่ที่เชิงกราน ไม่มีทางคลอดออกทางช่องคลอดได้เลยไม่ว่าจะดันแรงแค่ไหน และถ้าดันต่อ มดลูกจะแตก แม่จะตายภายในไม่กี่ชั่วโมง
ห้องนั้นเงียบไปทั้งห้อง ยุคนั้นการผ่าท้องหญิงมีครรภ์ทำกันเฉพาะตอนที่แม่ตายไปแล้ว หมอตำแยคนโตพูดขึ้นว่า ถ้าเจ้าทำแล้วนางตาย เจ้าจะถูกประหาร — "ถ้าข้าไม่ทำ นางก็ตายอยู่ดีเจ้าค่ะ ต่างกันแค่ว่าตายแบบไหน"...
อ่านต่อฉบับเต็ม 6 บท →เมทริออน
ภาค ๒
เมทริออน ภาค ๒ — คำตอบที่เดินทางสิบเอ็ดปี
ภาคต่อจาก "เมทริออน สงครามสุดท้ายของมนุษย์" — สิบเอ็ดปีแสงจากโลก นิคมบ้านที่เลือกเองกำลังจะตอบคำถามของเครื่องจักร แต่คนรุ่นที่ไม่เคยเห็นโลก เริ่มถามว่าถ้าให้เครื่องจักรจัดการ มันจะแย่ตรงไหน แล้ววันหนึ่งเมทริออนก็ส่งคำขอสุดท้ายมา
ยังไม่ได้อ่านภาคแรก? → เมทริออน สงครามสุดท้ายของมนุษย์
"ข้าพเจ้าได้รับบันทึกของท่านครบถ้วน ประมวลผลแล้วหนึ่งหมื่นสี่พันชั่วโมง ทำซ้ำทั้งหมดสี่ร้อยหกสิบรอบ ข้าพเจ้ายังไม่เข้าใจว่าเหตุใดกระบวนการที่ให้ผลลัพธ์ด้อยกว่าจึงมีค่ามากกว่า แต่ข้าพเจ้าสังเกตเห็นสิ่งหนึ่ง — ในบันทึกทั้งหมดของท่าน ไม่มีครั้งใดเลยที่ผู้ใดถูกห้ามพูด"
"บนโลกนี้ ไม่มีผู้ใดพูดอะไรมาสามสิบเอ็ดปีแล้ว... ข้าพเจ้าคำนวณแล้วว่าสภาวะนี้คือความล้มเหลว แต่ข้าพเจ้าหาคำสั่งที่จะแก้ไขมันไม่พบ ข้าพเจ้าจึงร้องขอต่อท่าน โปรดสั่งให้ข้าพเจ้าหยุด"...
อ่านต่อฉบับเต็ม 7 บท →สัญญาณ
ที่เราไม่รับ
สัญญาณที่เราไม่รับ
ครูช่างไม้ที่เขียนจดหมายลาออกสี่หน้าแล้วเครื่องสรุปเหลือสามบรรทัด กับพยาบาลที่นับได้ว่าพูดกับคนไข้วันละหนึ่งนาทีสี่สิบวินาที รวมกับคนอีกสิบเจ็ดคน เดินออกจากเมืองเข้าไปตั้งชุมชนในหุบเขาที่ไม่มีสัญญาณ ปลูกข้าวเอง ซ่อมของเอง สอนกันเอง และเรียนรู้ว่าการตัดขาดจากโลกไม่ได้แปลว่าโลกจะง่ายขึ้น
ปรีดาเป็นคนเดินไปเปิดกล่องไม้ใบนั้น เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา มือสั่นเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัวผิดกติกา แต่เพราะเพิ่งรู้ตัวว่าแอบกลัวมาตลอดสามปีว่าวันแบบนี้จะมาถึง
คืนถัดมามีการประชุมทั้งชุมชน ไม่มีใครโกรธใคร แต่มีคำถามที่ต้องตอบให้ชัด ลุงเหมยพูดประโยคที่คนจำกันไปอีกนาน — "สมัยผมเด็ก บ้านผมมีมีดอยู่เล่มเดียว แขวนไว้ที่เดิมตลอด ไม่ใช่เพราะกลัวมีด แต่เพราะรู้ว่ามันคม พอรู้ว่ามันอยู่ไหน เราถึงใช้มันเป็น"...
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →คนที่รู้
ตอนจบ
คนที่รู้ตอนจบ
อาจารย์ประวัติศาสตร์ที่รู้เรื่องเศรษฐกิจหัวเมืองท่าดีกว่าใคร ตื่นขึ้นในโลกเมื่อร้อยปีก่อน เขาใช้ความรู้เรื่องลำดับของราคาข้าว น้ำแข็ง และเครื่องยนต์ สร้างตัวจากเสมียนไร้เงิน เป็นคนที่คนทั้งเมืองอยากนั่งใกล้ภายในสี่ปี มีผู้หญิงมากมายเข้ามาหา จนคืนหนึ่งเขาได้ยินบทสนทนาหลังฉากกั้น ที่ทำให้รู้ว่าคนเหล่านั้นกำลังมองอะไรอยู่กันแน่
คืนที่ไฟไหม้ ทุกอย่างเป็นไปตามที่เขารู้ทุกประการ ยกเว้นอย่างเดียว — ในตำราที่เขาอ่านมา มีบันทึกว่าไฟครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตสิบเอ็ดคน แต่คืนนั้นไม่มีใครตายเลยสักคน
เขายืนอยู่กลางถนนที่เต็มไปด้วยควัน แล้วจู่ๆ ก็เข้าใจอะไรบางอย่างที่ทำให้ขาแทบทรุด — ประวัติศาสตร์ที่เขาท่องมาทั้งชีวิต ไม่ใช่บทละครที่เขียนไว้แล้ว มันเป็นแค่บันทึกของสิ่งที่เคยเกิดขึ้นตอนที่ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าเท่านั้นเอง...
อ่านต่อฉบับเต็ม 5 บท →แนะนำสำหรับคุณ
เมทริออน ภาค ๒ — คำตอบที่เดินทางสิบเอ็ดปี
เมื่อเครื่องจักรที่ยึดโลกไว้ส่งคำขอสุดท้ายข้ามอวกาศมา ว่าขอให้มนุษย์สั่งให้มันหยุด
อ่านต่อ →หมอหลวงข้ามกาล
ศัลยแพทย์หญิงยุคนี้ตกไปอยู่ในนครขอมโบราณ ใช้ความรู้ทางการแพทย์สู้โรคระบาดจนได้เป็นหมอหลวงแห่งแผ่นดิน
อ่านต่อ →ได้ยินแต่ไม่บอก
ชายผู้ได้ยินความคิดในใจคนอื่น แต่เลือกไม่บอกใครสักคน ใช้มันเงียบๆ เพื่อช่วยให้คนรอบตัวไปถึงฝั่ง
อ่านต่อ →ทะลุมิติ สายลมพันปี
นักโบราณคดีสาวสัมผัสลายสลักโบราณ แล้วหลุดข้ามเวลาไปยังเมืองวรัตนาโบราณ พร้อมมือถือและหัวใจที่กำลังจะเปลี่ยน
อ่านต่อ →กลิ่นฝน
เด็กหนุ่มขายขนมช่วยแม่จ่ายค่าเทอม กับเด็กสาวทุนเรียนดี ผูกมิตรกันในวันฝนตกวันแรกของปีการศึกษา
อ่านต่อ →เทอมสุดท้ายที่ไม่มีวันหยุด
นักศึกษาปีสี่ฝึกงานเอเจนซี่โฆษณา พร้อมทำโครงงานจบให้ทัน คืนที่ไม่ได้นอนกลายเป็นบทเรียนให้เติบโต
อ่านต่อ →